مطالب روز روانشناسی

روانشناسی در دنیای امروز تنها یک علم نیست یک نیاز است

سلام و خداحفظ و سلامی دوباره !!!

leave a comment »

دوستان و همراهان عزیز از این به بعد مطالب روز روانشناسی را در سایت

http://www.psychosciences.net/forum

بخوانید

Written by mohsen rafiee

03.01 at 10:25 ق.ظ.

نوشته شده در روانشناسی عمومی

آيا به نظريه تازه اي براي توضيح علت بيماري آلزايمر نياز داريم؟

with one comment

Alzheimer’s Disease Cause Needs to Be Reconsidered, Researcher Says

December 15, 2010|By Shari Roan, Los Angeles Times

در دو دهه گذشته، پژوهش بر روي بيماري آلزايمر بر اين نظريه متمركز بود كه تجمع پلاك (جرم) بتا-آميلويد در درون مغز به از دست دادن عملكرد شناختي منتهي مي شود.  با اين حال، اين نظريه نتوانسته است در زمينه درمان اين بيماري پيشرفتي داشته باشد، و بسياري از آزمايش هاي باليني داروهايي كه جرم آميلويد را هدف قرار داده بودند با شكست روبرو شدند.  بر اين پايه، يك پژوهشگر پيشگام اين رشته پيشنهاد مي كند كه زمان آن رسيده است تا نظريه تاره اي در مورد علت اين بيماري مورد توجه قرار گيرد.

كارل هرپ، رييس بخش زيست شناسي سلولي و عصب شناسي دانشگاه راتگرز، مي گويد، سن مهمترين عامل خطر در اين بيماري است.  با در نظرگيري اين پس زمينه كه زوال طبيعي و آرام توان شناختي را همه ما تجربه مي كنيم، هرپ نظريه جديدي را براي توضيح علت اين بيماري طرح مي كند.

او عنوان مي كند كه بروز و توسعه بيماري آلزايمر شامل سه مرحله است.  اول، بروز نوعي جراحت عروقي در مغز است.  اين مي تواند ناشي از نوعي ضربه شديد به سر در گذشته، سكته مغزي خفيفي كه در دوران سالمندي زخ داده و يا ديگر گونه هاي جراحت هاي عروقي باشد.  دوم، مغز در وواكنش به اين ضربه دچار تورم مي شود.  با اين حال، اين واكنش تورمي معمولي پايين نيامده و [در نتيجه] مزمن و ويرانگر مي شود.  سرانجام، سلول هاي مغز براي هميشه تغيير يافته و نمي توانند به عملكرد عادي خود بازگردند.

در اين نمونه از بيماري، جرم بتا-آميلويد بخشي از زيست شناسي بيماري آلزايمر است اما موجب بروز بيماري نيست.

Written by mohsen rafiee

03.01 at 12:04 ب.ظ.

مهارت های شناختی برتر خلبانان جنگی با تغییرهای ساختاری در مغز آنها مرتبط است

leave a comment »

Fighter Pilots’ Cognitive Skills Linked to Neural Connections

By Traci Pedersen | Associate News Editor
Reviewed by John M. Grohol, Psy.D.
PsychCentral |December 18, 2010

خلبانان [هواپیماهای] جنگی کنترل شناختی عالی دارند، اگرچه نسبت به اطلاعات بی ربط و حواس پرت کن بیش از اندازه حساس هستند.

در مطالعه ای توسط پژوهشگران دانشگاه کالج لندن (یو.سی.ال.)، تفاوت های میان مغز خلبانان جنگی و یک گروه کنترل هم از طریق آزمون های شناختی و هم اسکن های ام.آر.آی. مشخص شد.  این اسکن ها تفاوتی در ریز-(میکرو-)ساختار نیمه راست مغز خلبانان را آشکار ساخت.

برای این مطالعه، مهارت های شناختی 11 خلبان خط مقدم هواپیماهای تورنیدو نیروی هوایی سلطنتی [بریتانیا] با یک گروه کنترل دارای ضریت هوش های مشابه اما بدون هیچگونه تجربه خلبانی مقایسه شد.   همه داوطلبان دو آزمون «کنترل شناختی» که به منظور اندازه گیری زمان تصمیم گیری تهیه شده بود را گذراندند.  آنگاه، گونه ای اسکن مغزی ام.آر.آی.، که تصویربرداری تانسور پخش شده (DTI)، نامیده می شود، مورد استفاده قرار گرفت تا پیوندهای ماده سفید میان ناحیه هایی از مغز که با کنترل شناختی در رابطه است مورد مشاهده قرار گیرد.

دکتر مسعود حسین، از موسسه عصب شناسی و موسسه عصب شناسی شناختی یو.سی.ال. و نویسنده اصلی [گزارش این مطالعه] گفت: «ما به مورد خلبانان علاقمند بودیم [زیرا] آنها اغلب در مرز محدودیت قابلیت های شناختی انسان کنش می کنند – آنها در انجام تصمیم گیری های دقیق در سرعت بالا ماهر هستند.»

«یافته های ما نشان می دهد که به گونه شگفت آوری ممکن است حداکثر کنترل شناختی با پاسخ های برتر هم به محرک های مربوط  و هم به غیر مربوط به دست آید، و این که چنین کنترلی با تغییرهای ساختاری مغز همراه است.

Written by mohsen rafiee

03.01 at 11:54 ق.ظ.

leave a comment »

Where Unconscious Memories Form

EurekAlert! Public release date: 15-Dec-2010

Contact: Andy Fell ahfell@ucdavis.edu 530-752-4533 University of California – Davis

منطقه كوچكي در عمق مغز كه قشر مخ پریراینال ناميده مي شود نقش كليدي در شكل گيري حافظه هاي ناخودآگاه بر عهده دارد، اين مطلب را پژوهشگران مركز ذهن و مغز در دانشگاه كاليفرنيا در ديويس كشف كردند.

به گفته وي-چون وانگ، يك دانشجوي دوره تكميلي دانشگاه كاليفرنيا در ديويس، تصور مي شد كه قشر مخ پریراینال، همانند همسايه اش هيپوكامپ، در حافظه «اظهاري» يا آگاهانه نقش داشته باشد، اما نتيجه هاي تازه نشان مي دهد كه اين تصوير پيچيده تر از آن است.

اين نتيجه گيري ها در شماره 9 دسامبر 2010 مجله علمي نرون چاپ شد.

وانگ گفت: ما همه با خاطره هايي كه از ذهن ناخودآگاه بر مي خيزد آشنا هستيم.  تصور كنيد كه به صحنه يك ساحل نگاه مي كنيد.  كمي بعد، كسي از موج سواري حرف مي زند، و صحنه ساحل دوباره در سر شما ظاهر مي شود.

بر عكس، حافظه هاي اظهاري آنهايي هستند كه ما به ياد مي آوريم در آن ساحل بوده ايم و داشته ايم مسابقه موج سواري را تماشا مي كرده ايم:‌ «من به خاطر مي آورم كه آنجا بودم.»

وانگ گفت: آسيب ديدگي به ساختار هيپوكامپ اين گونه ياد آوري هاي اظهاري چون «من به ياد مي آورم» را تحت تاثير قرار مي دهد، اما نه خاطره هاي ادراكي را.  عصب شناسان در گذشته فكر مي كردند كه اين موضوع در باره قشر مخ پریراینال، كه درست در كنار هيپوكامپ جاي دارد، نيز درست باشد.

Written by mohsen rafiee

03.01 at 11:53 ق.ظ.

leave a comment »

Study Reveals Children Recover from Autism with Intensive Three-Year Behavioral Therapy

Main Category: Autism
Also Included In: Psychology / Psychiatry
MNT |Article Date: 13 Nov 2010 – 1:00 PST

يك مطالعه تحول ساز ثابت مي كند كه كودكان داراي اين قابليت هستند كه از اوتيسم بهبودي يافته و يا حداقل در قابليت هاي شناختي و كاركردهاي انطباقي و نيز مهارت هاي زباني پيشرفت هاي قابل توجهي به دست آورند.  دستاوردهاي اين مطالعه اخيرا توسط دكتر دورين گرانپيشش، بنيانگذار مركز اوتيسم و اختلال هاي مرتبط (كارد) اعلام شد.

اين مطالعه توسط ايالت اريزونا حمايت مالي شد و «كارد،» بزرگترين تامين كننده اقدام رفتاري فشرده زود-هنگام براي كودكان مبتلا به اوتيسم آن را انجام داد.  اين مطالعه تاثير اقدام رفتاري را بر روي 14 كودك خردسال مبتلا به اوتيسم را با استفاده از گونه اي از تحليل رفتار كاربردي (ABA)َ – كه آموزش ساختاري را با اقدام هاي رفتاري مبتني بر بازي تركيب مي كند – اندازه گيري نمود.  اكنون، 43 درصد از شركت كنندگان در اين مطالعه ديگر عارضه هاي باليني اوتيسم را نشان نمي دهند و بيشتر شركت كنندگان بهبودهاي چشمگيري در كاركرد خود دارند.

بر اساس پژوهش گذشته، «كارد» كشف كرد كه بسياري از اين كودكان افزايش قابل توجهي در كاركردهاي شناختي و انطباقي، و نيز زباني، خود داشته اند.  بيشتر اين كودكان همچنين بهبودهاي چشمگيري در كاركردهاي مديريتي خود بروز دادند.

Written by mohsen rafiee

03.01 at 3:10 ب.ظ.

* مغز ما چگونه مطلب هاي تازه مي آموزد؟ كشف يك «حلقه مفقوده»

with one comment

Your Brain: How It Learns New Stuff!

redOrbit! Posted on: Thursday, 9 December 2010, 07:46 CST

پژوهشگران پزشكي به اصطلاح «حلقه مفقوده» اي را كشف كرده اند كه تعامل ميان حالت مغز و راه انداز (ماشه) هاي عصبي كه عهده دار يادگيري هستند را توضيح مي دهد.

خبر نويدبخش در اين كشف آن است كه به صورت بالقوه مي تواند به راه هاي جديدي براي تقويت كنش شناختي در مقابله با بيماري هايي مانند آلزايمر و نيز تقويت حافظه در افراد سالم منتهي شود.

استيكولين در هنگام يادگيري در مغز توليد شده و براي كسب حافظه هاي جديد كليدي است.  نقش اين [ماده] آن است كه كنش دريافتگرهاي NMDA – پروتيين هايي كه قدرت پيوند ميان سلول هاي عصبي در مغز را كنترل مي كند – آسان تر مي سازد.

پژوهشگران دانشكده روان شناسي و داروسازي دانشگاه بريستول، كه يافته هاي خود را در مجله علمي «نرون» چاپ كردند، نشان داده اند كه استيكولين از راه بازدارندگي فعاليت ديگر پروتيين هايي كه كانال هاي SK ناميده مي شوند، و نقش عادي آنها محدودسازي كنش دريافتگرهاي NMDA است، اين آسان سازي را انجام مي دهد.

كشف نقشي براي كانال هاي SK ديدگاه هاي تازه اي در مورد سازوكارهايي كه زيربناي يادگيري و حافظه را تشكيل مي دهند به دست مي دهد.

Written by mohsen rafiee

03.01 at 3:09 ب.ظ.

* چرا گاهي چيزي را مي گوييد يا فكر مي كنيد كه سعي داشتيد نگوييد يا فكر نكنيد

leave a comment »

Can’t Keep Your Mouth Shut? Why Your Brain Is To Blame

Mark Fenske

Globe and Mail | Dec. 02, 2010 9:57AM EST

گاهي شما خود را در موقعيتي مي بينيد كه درست كاري را مي كنيد كه فكر مي كرديد مي خواستيد وارونه اش را انجام دهيد.  براي نمونه، داريد با كسي كه او را تازه در يك ميهماني ديده ايد صحبت مي كنيد، و دايم در فكر آن هستيد كه اگر شما را به خوردن چاي دعوت كرد مودبانه آن را رد كنيد.  ناگهان بدون آن كه متوجه باشيد، خودتان پيش گام شده و پيشنهاد مي كنيد كه «مي خواي با هم ناهار بخوريم؟»

پژوهش ها چنين القا مي كند كه بيشتر محتمل است اين گونه «تاثيرهاي وارونه» متناقض هنگامي رخ دهد كه ظرفيت مهار شناختي ما كاهش يافته باشد – مانند زمان هايي كه ما دچار فشارهاي عصبي، حواس پرت، و يا شديدا با كارهاي ديگر مشغول هستيم.

بنابراين، عجيب نيست كه بدترين اشتباه هاي خجالت آور ما بعد از يك روز طولاني از انجام كارهاي گوناگون – سر و كله زدن با يك همكار پر دردسر، با فرزند پر سروصدا، و يا پس از گير كردن در ترافيك سنگين رخ مي دهد.  فاصله زماني زياد ميان دو وعده غذايي هم مي تواند مشكل ساز باشد.  شكر (گلوكز) خون سوخت لازم براي كنش هاي عصبي را فراهم مي كند.  اگر قند خون خيلي پايين بيايد، شما ممكن است انرژي لازم را نداشته باشيد كه بتوانيد جلوي زبان خود را بگيريد.

چگونه است كه بيشترين تلاش هاي ما براي آن كه به چيزي فكر نكنيم يا بر زبان نياوريم مي تواند به آن منتهي شود كه به همان چيز فكر كنيم و يا همان چيز را بگوييم؟  اين پرسش كليدي پژوهشي از سال 1987 – كه دانيل واگنر، در حال حاضر استاد روان شناسي در هاروارد، و همكارانش از شركت كنندگان در مطالعه اكنون-كلاسيك خود «خرس سفيد» خواستند تا پندارهاي خود را توصيف كنند – همواره مطرح بوده است.

آنهايي كه از آنان خواسته شده بود تا در مورد خرس سفيد فكر نكنند ابتدا افكار كمتري مرتبط با خرس سفيد را در مقايسه با آنان كه از آنها خواسته شده بود در باره خرس سفيد فكر كنند گزارش كردند.  اما، اين وضعيت سپس با تاثير وارونه دنبال شد كه در آن شمار پندارهاي مرتبط با خرس در ميان گروه «فكر نكن» به ميزان قابل توجهي بيشتر بود.

Written by mohsen rafiee

03.01 at 2:17 ب.ظ.